Առանց հեռախոսին նայելու գիտեմ՝ ինձ զանգողն ով է,
Եթե նույնիսկ նա զանգում է տարին մեկ անգամ
Կամ եթե ընդհանրապես պիտի չզանգի։
Գիտեմ, թե որ պահին կանջատվի լույսը,
Երբ հանկարծակի անձրև կսկսվի,
Երբ կլինի երկրաշարժ։
Տեսնում եմ՝ որ ուղղությամբ են թռչում
Կուպիդոնի արձակած նետերը,
Եվ ում սրտերն են խոցվելու ում սիրուց։
Գիտեմ, թե ամառվա որ օրը
Որ փողոցի վրա կդառնամ ուրիշ մարդ,
Ու ինչ զգեստ կլինի այդ պահին իմ հագին…
Այնքան զվարճալի են իմ փորձերը
Ինձնից ինչ-որ բան թաքցնելու,
Ինձ ֆռռացնելու, խաբելու, մոլորեցնելու,
Հոգեկան ախտորոշումների սպառնալիքները,
Բանական բացատրությունները,
Կասկածների համառ սերմանումը…
Բարձրաձայն հռհռում եմ։
